W Jedlinie-Zdrój “Maks chce Psa”.

autor artykułu: OSA

fot. Paweł Szpur

„Maks chce psa” to ciepły i pełen imaginacji spektakl o chłopcu, który bardzo marzy o prawdziwym psie. Najmłodsi mogli go obejrzeć w cyrkowym namiocie m.in. 21 sierpnia dzięki współpracy Centrum Kultury w Jedlinie-Zdroju z Instytutem Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie w ramach programu „Lato w teatrze”. Autorem scenariusza i jednocześnie reżyserem przedstawienia jest Daniel Arbaczewski.

Apoteoza dziecięcej wyobraźni

Maks uwielbia rysować. W jego wyobraźni powstaje więc Bruno – idealny pies, z którym można bawić się bez końca. Kreskówkowy pupil zawsze słucha, ma mnóstwo energii i nigdy się nie męczy. Wszystko jest dokładnie tak, jak Maks sobie wymarzył. Kiedy zbliżają się szóste urodziny chłopca, jego radość zaczyna jednak ustępować smutkowi. Maks wyznaje dziadkowi, że najbardziej na świecie chciałby dostać prawdziwego psa. Czy jego marzenie się spełni? I czy życie z rzeczywistym pupilem okaże się równie łatwe i przyjemne co beztroskie chwile spędzone z wymyślonym Brunem? Okazuje się, że posiadanie zwierzęcia to przede wszystkim odpowiedzialność, troska i codzienne obowiązki. I o tym wydaje się być ta historia: o marzeniach, przyjaźni, rodzinie i uczeniu się, że powszedniość nie zawsze wygląda tak, jak sobie ją wyśnimy.
„Maks chce psa” to propozycja teatru „Kto” przede wszystkim dla dzieci i rodzin – komiczna, wzruszająca i skłaniająca do rozmowy o tym, czym naprawdę jest troska o drugą istotę. W obsadzie znaleźli się: Bartek Cieniawa, Karolina Daniec-Franczyk, Magdalena Dymsza, Paulina Lasyk / Nina Potapowicz, Tomasz Łukawski, Grażyna Srebrny-Rosa, Mieszko Syc/Jakub Żółtaszek, Bartłomiej Zdeb, Marta Zoń wraz z artystami cyrkowymi (Michał Kozak, Mateusz Kownacki, Maciej Sokołowski).
Na szczególną uwagę zasługują popisy akrobatyczne aktorów oraz pomysłowo wykorzystane rekwizyty sceniczne – między innymi pianki i makaroniki z basenu, które w wyobraźni bohaterów zamieniają się w patyki i inne elementy zabawy. Całość dopełnia fantastyczna reakcja dzieci na widowni – ich śmiech, spontaniczne komentarze i zaangażowanie udowadniają, że obraz ten naprawdę trafia do najmłodszej części publiczności,
a lato w teatrze to przysłowiowy „strzał w dziesiątkę”, „majstersztyk”!

Lato w teatrze – program dzięki któremu wakacje zamieniają się w spotkania ze sztuką

Teatr nie musi być elitarnym miejscem czy wysublimowaną rozrywką dostępną jedynie w dużych miastach dla widza dorosłego, doświadczonego w obcowaniu ze sztuką. Program „Lato w teatrze” tworzy bowiem możliwość kontaktu ze sceną tam, gdzie na co dzień bywa on utrudniony, bądź ograniczony z powodu braku infrastruktury, czy w ogóle nieobecności – mówiąc obrazowo i symbolicznie – Melpomeny. Ogólnopolska inicjatywa wspiera samorządowe instytucje kultury i organizacje pozarządowe w aranżowaniu letnich, artystycznych akcji dla dzieci i młodzieży.
Ideą programu jest traktowanie teatru przede wszystkim jako przestrzeni spotkania, dialogu – z drugim człowiekiem, własnymi emocjami i ważnymi dla młodych osób tematami. Pomysłodawcą działań jest Dział Pedagogiki wcześniej wspomnianego już Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie. Trasa namiotu cyrkowego, a tym samym prezentowanego na łamach „kulturalnego kompasu” przedstawienia „Maks chce psa”, objęła trzy województwa: wielkopolskie, dolnośląskie (Jedlina Zdrój, Zgorzelec) i mazowieckie oraz 7 miejscowości.

Granty na wakacyjne projekty

Jednym z najważniejszych elementów programu jest konkurs grantowy skierowany do samorządowych instytucji kultury i organizacji pozarządowych. Dzięki otrzymanemu dofinansowaniu mogą one organizować dwutygodniowe kolonie lub półkolonie teatralne dla dzieci i młodzieży. Konkurs został podzielony na trzy moduły, zależnie od doświadczenia we wdrażaniu programu. Pierwszy przeznaczono dla podmiotów, które wcześniej nie uczestniczyły w projekcie w ramach „Lata w teatrze”, ze szczególnym uwzględnieniem miejscowości liczących do 20 tys. mieszkańców. Moduł II objął organizacje i instytucje, które realizowały program jeden lub dwa razy, natomiast Moduł III skierowano do podmiotów mających na koncie co najmniej trzy takie inicjatywy. Wybrane przez Zespół Sterujący projekty otrzymały dofinansowanie w wysokości do 45 tys. zł w modułach I i II oraz do 50 tys. zł w module III. Pomoc nie ograniczyła się tylko do środków finansowych. Beneficjenci uczestniczyli w spotkaniach przygotowujących do realizacji projektów i ich ewaluacji, a także mogli korzystać z warsztatów, szkoleń i spotkań rozwojowych.

Teatr dociera także do małych miejscowości

Integralnym aspektem „Lata w teatrze” jest również objazd spektakli w namiocie cyrkowym, czego doświadczyli m.in. mali jedlinianie. W okresie wakacyjnym familijne przedstawienia trafiają do małych miejscowości w całej Polsce, umożliwiając mieszkańcom kontakt z teatrem blisko ich miejsca zamieszkania. Pokazom towarzyszą działania edukacyjne przygotowane z myślą o dzieciach i młodzieży. Przy organizacji wydarzeń Instytut Teatralny współpracuje z lokalnymi domami kultury, zachęcając je jednocześnie do tworzenia regionalnych sieci współpracy.

Strefa Rozwoju dla osób tworzących program

Trzecim filarem programu jest Strefa Rozwoju, skierowana do realizatorów warsztatów, wnioskodawców konkursu grantowego oraz partnerów objazdów. To przestrzeń służąca wymianie doświadczeń, refleksji nad prowadzonymi działaniami i rozwijaniu kompetencji osób pracujących z młodzieżą. Oferta koncentruje się przede wszystkim na współpracy w zespołach projektowych oraz na zagadnieniach związanych z pedagogiką teatru. Przygotowane materiały i metody warsztatowe uwzględniają specyfikę poszczególnych ośrodków, dzięki czemu odpowiadają na ich konkretne potrzeby. Znaczącym komponentem Strefy Rozwoju jest też informacja zwrotna. Organizatorzy traktują spotkania i warsztaty nie tylko jako sposób przekazywania wiedzy, ale także jako okazję do słuchania osób, które tworzą i uczestniczą w programie. Pozwala to rozwijać „Lato w teatrze” w odpowiedzi na potrzeby lokalnych społeczności.

„Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego”